بزرگ علوی

بزرگ علوی

تاریخ تولد: 13 بهمن 1282

تاریخ مرگ: 28 بهمن 1375

ملیت: ایران

بزرگ علوی

بزرگ علوی با نام اصلی سید مجتبی آقابزرگ علوی در سال 1282 در تهران به دنیا آمد. او در کنار صادق هدایت، محمدعلی جمال‌زاده و صادق چوبک، به عنوان پدران داستان‌نویسی نوین ایرانی شناخته می‌شود. خانواده‌اش بازرگان و مشروطه‌خواه بودند. در سال 1302 همراه پدرش به آلمان رفت و در رشته علوم تربیتی و روانشناسی ادامه تحصیل داد تا در ایران آموزگار شود. در همان سال‌ها چندین اثر از زبان آلمانی را به فارسی ترجمه کرد.

پدرش در سال 1306 در برلین خودکشی کرد و یک سال بعد بزرگ علوی به ایران بازگشت. ابتدا در مدرسه صنعتی شیراز یک سال به تدریس زبان آلمانی پرداخت و سپس به تهران رفت و به تدریس و نویسندگی‌اش ادامه داد. در سال 1310 با صداق هدایت آشنا شد و گروه نوگرای ربعه را در برابر ادیبان سنت‌گرا برپا کرد. سپس به‌طور مشترک با صادق هدایت و شین پرتو، مجموعه داستان انیران را در همان سال چاپ کرد. نخستین مجموعه داستان خود را در سال 1313 با عنوان چمدان نشر کرد که تأثیرپذیری‌اش از صادق هدایت و زیگموند فروید در آن آشکار است. در سال 1316 به جرم پیروی از کمونیسم دستگیر شد و تا سال 1320 در زندان ماند.

بزرگ علوی در آثاری که پس از رهایی از زندان نوشت، به واقع‌گرایی انتقادی پرداخت. او به حزب توده پیوست و از اعضای بنیانگذار آن شد. سومین مجموعه داستان خود، نامه‌ها را در سال 30 پایان داد که مضمونش پیرامون اختلاف میان پدران و پسران است که در راه پیشرفت و پیشبرد با محافظه‌کاران مبارزه می‌کنند. شاهکار خود، چشم‌هایش را در سال 31 چاپ کرد که رمانتیک و بر بستر مسایل سیاسی و مبارزاتی نوشته شده‌است. بزرگ علوی در سال 32 به آلمان شرقی رفت و به استادی دانشگاه هومبولت در رشته زبان و ادبیات فارسی منصوب شد. سپس در سال‌های بعد، به ایران‌شناسی روی آورد و داستان‌هایی درباره امیدها و رنج‌های مهاجران و آوارگان ایرانی در اروپا نگاشت.

در سال 72 یکی دیگر از فاخرترین آثار خود را با نام موریانه منتشر کرد. در موریانه، واپسین سال‌های پادشاهی ایران را از دید یک مقام ساواک بررسی کرده است. رمان روایت را درباره زندگی یک مبارز حزبی در سال‌های پیش و پس از کودتای 28 مرداد نوشت که پس از مرگش در سال 77 چاپ شد. بزرگ علوی پس از انقلاب، برای مدت کوتاهی به ایران بازگشت، لیکن دوباره ایران را به مقصد آلمان شرقی ترک نمود. علوی به علت سکته قلبی در برلین بستری شد و سرانجام در روز یکشنبه 21 بهمن 1375 برابر درگذشت.

سبک نوشتاری بزرگ علوی

علوی در دگرگونی داستان‌نویسی ایران تأثیر گذاشت و همانند او به سبک واقع‌گرایی می‌پرداخت؛ با گرایش‌های رومانتیکی که در روحیه ایرانی ریشه دارد. در بیشتر آثارش، ابتدا گره‌ای هست و حادثه اصلی پیشتر روی داده‌است و راوی، حادثه داستان را بازسازی می‌کند. این شگرد را اساساً ویژه ادبیات پلیسی می‌دانند.

محبوب‌ترین کتاب‌های نویسنده

کتاب‌هایی که به انتخاب شما برگزیده شده‌اند!