محمدعلی جمال‌زاده

محمدعلی جمال‌زاده

تاریخ تولد: 23 دی 1270

تاریخ مرگ: 17 آبان 1376

ملیت: ایران

محمدعلی جمال‌زاده

محمدعلی جمال‌زاده با نام اصلی سید محمدعلی موسوی جمال‌زاده در سال 1270 در اصفهان متولد شد. او در کنار صادق هدایت، بزرگ علوی و صادق چوبک، به عنوان پدران داستان‌نویسی نوین ایرانی شناخته می‌شود. محمدعلی جمال‌زاده در سال 1965 نامزد جایزه نوبل ادبیات گردید و تا به امروز در کنار زین العابدین رهنما، حسین قدس نخعی و ابوالقاسم اعتصام‌زاده به عنوان تنها فارسی زبانان نامزد جایزه نوبل ادبیات شناخته می‌شوند.

محمدعلی جمال‌زاده در خانواده‌ای مذهبی در اصفهان به دنیا آمد. او فرزند سید جمال‌الدین واعظ اصفهانی بود. او به همراه خانواده‌اش در 10 سالگی به تهران مهاجرت کرد و زمانی که 12 سال داشت برای تحصیل به بیروت رفت. در دوران اقامت محمدعلی جمال‌زاده در بیروت؛ اوضاع سیاسی ایران تغییر کرد و هر یک از آزادی‌خواهان با مشکلاتی مواجه شدند. پدر او در این زمان اعدام شد. محمدعلی جمال‌زاده تصمیم گرفت برای ادامه تحصیل خود به اروپا برود. یک سال را در سوییس سپری کرد و سپس به شهر دیژون فرانسه رفت و دیپلم حقوق خود را از دانشگاه آن شهر گرفت.

محمدعلی جمال‌زاده در پاییز سال 76 در خانه سالمندانی در سوییس درگذشت. بنا بر نوشته ثبت شده در کنسولگری ایران، پس از درگذشت او 26 هزار برگ از نامه‌ها، دست‌نوشته‌ها و عکس‌های او در خانه‌اش به سازمان اسناد ملی تحویل داده شده‌است.

سبک نوشتاری محمدعلی جمال‌زاده

محمدعلی جمال‌زاده را همراه با صادق هدایت و بزرگ علوی سه بنیانگذار اصلی ادبیات داستانی معاصر فارسی می‌دانند. داستان کوتاه «فارسی شکر است» را که در کتاب یکی بود یکی نبود او چاپ شده‌است، عموماً به عنوان نخستین داستان کوتاه فارسی به شیوه غربی می‌شمارند. این داستان پس از هزار سال از نثرنویسی فارسی نقطه عطفی برای آن به‌شمار می‌رفت. به علاوه، مقدمه محمدعلی جمال‌زاده بر کتاب یکی بود یکی نبود سند ادبی مهم و در واقع بیانیه نثر معاصر فارسی است. در این مقدمه محمدعلی جمال‌زاده مؤاکداً بیان می‌کند که کاربرد ادبیات مدرن نخست بازتاب فرهنگ عامه و سپس انعکاس مسایل و واقعیت‌های اجتماعی است.

محبوب‌ترین کتاب‌های نویسنده

کتاب‌هایی که به انتخاب شما برگزیده شده‌اند!